کیانا یکی یه دونم

کیانا دوست دارم. اندازه دنیا ،اندازه خدا،بینهایت دوست دارم. از مدتهاست که همش درگیر لباس پوشیدنی.در روز حداقل 15 دست لباس در میاری و می پوشی.دیگه من کلافه میشم.هرچی بهت میگم که در نیار گوش نمیدی  بهونه میاری خیسه،یا کثیفه،یا دوست ندارم،یا اذیتم میکنه،... خلاصه به هر بهونه ای در میاری. خدا نکنه یه اهنگ نسبتا شاد پخش بشه وای اون وقته که دیگه هلاک میشی .میری لباس رقصت رو میپوشی و گردنبندو النگو انگشترتم میندازی و کفش روفرشیتم پات میکنی و تا میای برقصی هم اهنگ تموم شده بمیرم اون لحظه هم برات ناراحت میشم که یه جور پکر میشی ،هم خندم میگیره که چقدر رقصیدنت دنگ و فنگ داره و توی تکاپو بودی برای یه رقصیدن! ...

به سان کیان ، پادشاهی تو راست که اینک در این جشن ، شوری بپاست که دلبند من از برای دلم کیانا نگینی به عالم مراست تو عشقی ،تو روحی، تو جان منی کیانا تو را غم نشاید که نیکی تو راست اگر روزگارهمه رنگ را بخواهم که یکرنگ گردد رواست که تو جان من هستی و عمر من کیانا سلامت برای شماست ...